Verkiezingskoorts in de gemeenteraad

 Verkiezingskoorts in de gemeenteraad

Eergisteren was er een stevige vergadering van de raadscommissie Ruimte. Waar de raadscommissie het de afgelopen jaren vaak opvallend eens was liepen gisteren de emoties op. Zo kon men het absoluut niet eens worden over de herinrichting van het Wilhelminaplein. Naast de drie varianten die het College voorstelde kwamen al snel een nulvariant van VVD en lokalo's en een autovrije variant van Groenlinks naar boven. De profilering zat de compromisbereidheid in de weg.

Zelf heb ik ook een tweetal stevige discussies met partijgenoot Cees Leenders gevoerd. Cees, en andere raadsleden, voelden zich inzake een projectbesluit op het verkeerde been gezet. Inderdaad was het voorgestelde besluit niet helder genoeg gemotiveerd. Voor de raadsvergadering moet er een beter gemotiveerd voorstel komen. Ook voelde Cees zich overvallen door een pakket papier dat hij op zijn tafel vond over een ander agendapunt. Terecht meenden hij en het CDA dat zo'n overvaltactiek niet kon. Ik kon hem geen ongelijk geven. Dat had ik zelf als raadslid ook niet gepikt.

Opvallend was dat anderen verbaasd waren dat Cees en ik elkaar stevig aanspraken. Voor ons niets nieuws. Cees en ik hebben allebei het hart op de tong en verwachten veel van elkaar. De VVD hecht aan dualisme en heeft dat ook expliciet in het collegeakkoord laten opnemen. De collegepartijen zijn ook niet aan dit akkoord gebonden. De wethouder wel. Dus, als de in het collegeprogramma in 2006 afgesproken systematiek leidt tot een OZB verhoging van 6% vorig jaar, dan moet ik instemmen, maar kan de VVD-fractie tegenstemmen. En als een meerderheid van de Raad een woonwijk wil bouwen op het terrein van het Nova College, dan voert de verantwoordelijk wethouder die wens uit, ook al is de VVD tegen. Zo hoort het en niet anders. Ik reken op stevige discussies de komende jaren!